2008 yapımı 100 Feet, izleyiciyi dar bir mekanda geçen psikolojik bir korku deneyimine davet ediyor. Film, kocasını meşru müdafaa ile öldüren Marnie Watson'ın (Famke Janssen) hikayesini anlatıyor. Mahkeme tarafından ev hapsine mahkum edilen Marnie, artık bir hapishaneye dönüşen kendi evinde, ölen kocasının (Michael Paré) şiddet dolu hayaletiyle yüzleşmek zorunda kalıyor. Evin dört duvarı arasında sıkışıp kalan baş karakter, hem geçmişinin suçluluk duygularıyla hem de üzerine musallat olan doğaüstü bir varlıkla mücadele eder.

Famke Janssen'in performansı, karakterin çaresizliğini ve giderek artan paranoyasını etkileyici bir şekilde yansıtıyor. Michael Paré ise ölümünden sonra bile Marnie'nin hayatını kabusa çeviren kocayı unutulmaz bir şekilde canlandırıyor. Yönetmen Eric Red, sınırlı mekan kullanımıyla gerilimi adım adım yükseltmeyi başarıyor. Evin her köşesinde hissedilen tehdit duygusu, izleyiciyi de Marnie ile birlikte bu kapana kısılmışlık hissine ortak ediyor.

100 Feet, geleneksel hayalet hikayelerinden farklı olarak, suçluluk psikolojisi ile doğaüstü korku ögelerini birleştiriyor. Filmdeki gerilim, özel efektlerden ziyade atmosfer yaratımı ve oyuncu performanslarıyla sağlanıyor. Klasik 'tekinsiz ev' temasını, modern bir anlatımla yeniden yorumlayan film, korku ve gerilim severler için ilgi çekici bir seçenek sunuyor. Özellikle psikolojik gerilimden hoşlanan izleyiciler, bu filmde kendilerini Marnie'nin çıkmazına kaptıracak ve son ana kadar merakla ekran başından ayrılamayacaklar.