Üç Renk üçlemesinin ikinci filmi olan 'Three Colors: White' (1994), yönetmen Krzysztof Kieślowski'nin eşitlik temasını mizahi ve dramatik bir dille ele alışının başarılı bir örneğidir. Film, Paris'te yaşayan Polonyalı berber Karol Karol'un (Zbigniew Zamachowski), Fransız eşi Dominique (Julie Delpy) tarafından cinsel yetersizlik gerekçesiyle terk edilmesi ve tüm varlığını kaybetmesiyle başlar. Parasız ve pasaportsuz kalan Karol, bir bavulun içinde gizlice Polonya'ya döner ve burada hayata yeniden tutunup, kaybettiği itibarını ve aşkını geri kazanmak için karmaşık bir intikam planı kurmaya başlar.

Zbigniew Zamachowski, Karol karakterinde izleyiciyi hem güldüren hem de hüzünlendiren naif ve inatçı bir performans sergiler. Julie Delpy ise soğuk, mesafeli ve güçlü Dominique rolüyle filmin duygusal gerilimini taşır. Kieślowski'nin senaryosu, trajikomik unsurları ustalıkla harmanlayarak, aşk, gurur, başarısızlık ve intikam gibi evrensel temaları işler. Film, Fransa ve Polonya arasında gidip gelen görüntüleriyle, Doğu ve Batı Avrupa'nın o dönemki sosyolojik ve ekonomik karşılaştırmasını da arka planda hissettirir.

'Beyaz', üçlemenin en erişilebilir ve en ironik filmi olarak öne çıkar. Kieślowski'nin karakter derinliği oluşturmadaki ustalığı ve sembolizm kullanımı (beyaz rengin anlamı, güvercinler, bozuk para) bu filmde de kendini gösterir. Sadece bir intikam hikayesi değil, aynı zamanda bir kimlik arayışı ve yeniden doğuş öyküsü olan 'Three Colors: White', izleyiciye düşündüren, sürprizlerle dolu bir final sunar. İnsan ilişkilerindeki karmaşıklığı ve eşitliğin göreceli doğasını anlamak isteyen her film severin izlemesi gereken, zamansız bir klasiktir.